Kraljica Elizabeta II. ostaje monarh koji je najduže vladao, piše Insider. Drugi kraljevi i kraljice nisu imali priliku uživati u istoj dugovječnosti.

Promjene političkih prilika, građanski nemiri i širenje demokracije, doveli su do ukidanja monarhije u mnogim zemljama tijekom posljednjih nekoliko stoljeća.

Francuska monarhija završila Francuskom revolucijom

Francuski kalj Luj XVI. preuzeo je prijestolje 1774. godine, ali nestašice hrane i nevolje s ekonomijom izazvale su masovnu pobunu u vidu Francuske revolucije 1789. godine. Monarhija je i službeno bila ukinuta 1792. godine. Kralj Luj i njegova žena, Marija Antoaneta, bili su uhapšeni i, na kraju, pogubljeni giljotinom.

Kraljevstvo Portugala završilo 1910. godine

Manuel II. bio je posljednji kralj Portugala, a vladao je od 1908. godine, pa dok država nije postala republika, 1910. godine. On je, neočekivano, postao kralj u svojoj 18. godini, nakon što su njegovi otac i stariji brat ubijeni u Lisabonu. Manuel je pobjegao u London kada je izbila revolucija 1910. godine.

Još uvijek postoje neki nasljednici kraljevske obitelji, kao što je Dom Duarte, vojvoda od Braganze. Ipak, njih vlada smatra predstavnicima monarhije bez prave moći.

Ruski car Nikola II. abdicirao je 1917. godine i tako donio kraj vladavine dinastije Romanov

Car Nikola II., koji je vladao Rusijom od 1894. godine, primoran je abdicirati 1917. godine, uslijed štrajkova i protesta u Petrogradu. Poznat kao “Veljačka revolucija”, pokret je okončao 300 godina dugu vladavinu dinastije Romanov.

Nikola, koji je bio prvi rođak britanskog kralja Đure V., bio je u zarobljeništvu sa svojom obitelji sve dok ih, 1918. godine, nisu ubile boljševičke snage.

Car Vilim II., unuk kraljice Viktorije, bio je posljednji car Njemačke i kralj Pruske

Vilim II. postao je car nakon smrti svog oca 1888. godine. Niz javnih grešaka i nenamjenskih troškova tokom Drugog svjetskog rata, doveli su do njegove abdikacije 1918. godine. Abdikacija je najavljena i prije nego što je on, uopće, pristao na to. Ostatak života je proveo u progonstvu u Nizozemskoj.

Osmansko carstvo je završilo 1922. godine, a Turska je godinu dana kasnije postala republika

Kada su Osmanlije poražene u Prvom svjetskom ratu, većina njihovih teritorija podijeljena je između Britanije, Francuske, Grčke i Rusije, prema Mirovnom sporazumu iz Lausanne. Titula osmanskog sultana ukinuta je 1922. godine, a Velika narodna skupština proglasila je Tursku republikom 1923. godine.

Grčka monarhija postojala je od 1832. do 1924. godine i ponovo od 1935. do 1974. godine

Grčku je Narodna skupština prvo proglasila republikom 1924. godine. Kralj Đuro II. bio je u izgnanstvu do 1935. godine, kada je populistička stranka došla na vlast u Skupštini i ponovo uspostavila monarhiju.

Zauvijek je ukinuta pod vojnim režimom, koji je ponovo uspostavio republiku 1973. godine. Naredne godine održani su izbori za članove Vlade. Konstantin II. bio je posljednji grčki kralj, a vladao je od 1964. do 1974. godine.

On je protjeran u London, a Atenu je posjetio nekoliko puta, što nije naišlo na odobravanje naroda.

Italija je postala republika 1946. godine, prekidajući vladavinu kraljevske obitelji

Posljednji kralj Italije, Viktor Emanuel III. i dalje je kontroverzna figura. Tokom svoje vladavine, omogućio je fašistički režim Benita Mussolinija i legalizirao progon Židova. Kada je Italija izglasala da postane republika, 1946. godine, Viktor Emanuel je napustio zemlju i živio u progonstvu, u Egiptu, do svoje smrti 1947. godine.

Rumunska monarhija završila je 1947. godine, ali i dalje postoji zanimanje za članove kraljevske obitelji

Rumunjska je postala ustavna monarhija 1881. godine, a monarhija je u potpunosti ukinuta 1947. godine, kada su komunisti došli na vlast. Kralj Mihael I., posljednji kralj Rumunjske i dalji rođak kraljice Elizabete, ostatak svog života živio je u Ženevi. Njihovi unuci i dalje su predmet zanimanja javnosti.

Simeon Sakskoburggotski, posljednji kralj Bugarske, jedan je od rijetkih članova monarhije koji su izabrani i za premijera u demokratskoj vladi 

Simeon Sakskoburggotski bio je posljednji kralj Bugarske. Komunistički puč 1944. godine, doveo je do ukidanja monarhije 1946. godine. Nakon što je napustio egzil u Madridu, vratio se u Bugarsku 2001. godine i formirao vlastitu političku stranku i izabran je za premijera.

Posljednji kralj Nepala, Gyanendra Bir Bikram Shah Dev, vladao je od 2001. do 2008. godine

Gyanendra Bir Bikram Shah Dev je preuzeo prijestolje 2001. godine, nakon što je prijestolonasljednik Dipendra ubio kralja Birendru i osam drugih članova nepalske kraljevske obitelji, a zatim izvršio i samoubistvo.

Kralj je raspustio parlament 2002. godine, tokom burnog razdoblja za tu zemlju, a primoran je ponovo ga uspostaviti 2006. godine, nakon nekoliko tjedana protesta. Dvije godine kasnije, nepalska Ustavotvorna skupština, proglasila je ovu zemlju demokratskom republikom i ukinula monarhiju.

Shah se pojavljuje u javnosti samo u određenim, službenim prilikama otkad je odstupio s prijestolja.